Przesyłanie plików z szyfrowaniem end-to-end

Czym jest szyfrowanie end-to-end?

Większość serwisów do przesyłania plików szyfruje pliki w transmisji (TLS) i w spoczynku na swoich serwerach. To chroni przed osobami trzecimi, ale sam serwis ma klucze i technicznie mógłby odczytać pliki. Szyfrowanie end-to-end (E2EE) przenosi szyfrowanie na końce: twoja przeglądarka szyfruje przed wysłaniem, przeglądarka odbiorcy odszyfrowuje po pobraniu, a to, co leży pomiędzy na serwerach, jest nieczytelne bez klucza, który tam nie jest przechowywany. Praktyczna różnica: przy E2EE wyciek z magazynu, pomyłkowy dostęp czy żądanie prawne wobec serwisu mogą dać tylko zaszyfrowane dane.

Przystępne wprowadzenie do tematu znajdziesz w tekście szyfrowanie end-to-end w prostych słowach.

Jak włączyć szyfrowanie end-to-end przy wysyłaniu

1. 1

   Krok 1

   Dodaj pliki

   Otwórz Transfr i upuść pliki, do 100 GB na transfer w darmowym planie.

2. 2

   Krok 2

   Włącz szyfrowanie end-to-end

   Włącz je w opcjach transferu. Przeglądarka generuje losowy klucz i szyfruje każdy plik w trakcie przesyłania.

3. 3

   Krok 3

   Opcjonalnie dodaj hasło

   Hasło zostanie wtedy połączone z kluczem, więc nawet ktoś z pełnym linkiem nie odszyfruje plików bez niego.

4. 4

   Krok 4

   Udostępnij pełny link

   Skopiuj cały link, łącznie z częścią po znaku #, albo pozwól Transfr wysłać go e-mailem do maksymalnie 10 osób. Odbiorca otwiera link, a jego przeglądarka odszyfrowuje pliki.

Jak to działa od środka

• Nowy losowy klucz dla każdego transferu, generowany w twojej przeglądarce.
• Szyfrowanie AES-GCM każdego pliku, w małych porcjach, by duże pliki nigdy nie musiały mieścić się w całości w pamięci. Schemat wzoruje się na otwartym projekcie Send Mozilli.
• Klucz jest we fragmencie adresu URL (po znaku #). Przeglądarki nie wysyłają fragmentu przy otwieraniu strony, więc odwiedzenie linku nie przekazuje klucza naszym serwerom.
• Nazwy i wiadomości też są szyfrowane: nazwy i typy plików, tytuł transferu i twoja wiadomość są czytelne tylko z kluczem.
• Z hasłem klucz deszyfrujący jest wyprowadzany w przeglądarce z sekretu w linku i z hasła. Serwer przechowuje tylko skrót do sprawdzenia hasła.

Czego szyfrowanie end-to-end nie ukrywa

Uczciwie podane ograniczenia są ważne przy decyzjach o bezpieczeństwie. Nawet przy E2EE serwer wie, że transfer istnieje, ile ważą zaszyfrowane pliki, ile ich jest, kiedy transfer powstał i kiedy jest pobierany. A każdy, komu przekażesz pełny link, może go odszyfrować, dlatego hasło i krótki termin to dobrzy towarzysze.

Link jest też tylko tak prywatny jak miejsce, w którym go zostawisz. Mail z pełnym linkiem leży w skrzynce odbiorcy jak każda inna wiadomość; link wklejony na grupowym czacie przeczyta cała grupa. Jeśli to ważne, skopiuj link samodzielnie i wyślij go zaufanym kanałem, a hasło innym. Wtedy przechwycenie jednej wiadomości nigdy nie wystarczy, by otworzyć pliki.

Kompromisy, zanim je włączysz

Folder, który musi zachować strukturę, najpierw spakuj i wyślij ZIP z szyfrowaniem end-to-end. Przy przesyłaniu 100 GB przez niestabilne łącze rozważ hasło i krótki termin, by przesyłanie mogło się wznowić. Zobacz, jak wysłać folder i jak wysłać 100 GB.

Kiedy warto używać szyfrowania end-to-end?

• Dokumenty prawne, medyczne i finansowe: umowy, dokumentacja, wyciągi, dokumenty tożsamości. Zobacz bezpieczne przesyłanie plików dla kancelarii.
• Niepublikowane prace twórcze: filmy, albumy, kampanie objęte embargiem.
• Dane osobowe objęte RODO, gdzie ograniczenie dostępu do danych należy do twoich obowiązków. Zobacz przesyłanie plików zgodnie z RODO.
• Wszystko, czego nie chcesz tłumaczyć, gdyby link wyciekł.

Przy dzieleniu się zdjęciami z wakacji zwykły transfer z hasłem zwykle wystarczy, a zachowuje foldery i wznawianie przesyłania. Strona o bezpiecznym przesyłaniu plików porównuje wszystkie zabezpieczenia, a tekst o ochronie hasłem wyjaśnia, jak je łączyć.